|

Vinger in de kont

helden van de grensJe hebt trots geluk, het geluk dat ontstaat door in het licht van de dag goed werk te doen, jaren van waardevolle arbeid, en dan moe en voldaan, omringd door familie en vrienden, volop tevreden te zijn, klaar voor een welverdiende rust – de slaap of de dood, dat maakt niet uit. En je hebt het geluk van je persoonlijke puinzooi.

 

 

In Helden van de grens lukt het Dave Eggers net niet om écht grip op zijn hoofdpersonage te krijgen. Al blijft hij een meesterlijk chroniqueur van zijn tijd en houdt hij de vinger aan de pols.

 

Ooit was Josie een succesvolle tandarts in een stadje in Ohio, ‘gelukkig samenwonend’, met twee wolken van kleine kinderen. Vandaag is ze veertig, vrijgezel, uitgeblust en met haar achtjarige zoon Paul en vijfjarige dochter Ana voor zichzelf en haar verleden op de vlucht in een aftandse camper in Alaska. Josie’s in een roadtrip verpakte midlifecrisis vormt het geraamte van Dave Eggers nieuwe roman Helden van de grens.

Dat vroegere ‘succes’ van Josie is trouwens zeer relatief. Na een klacht van een patiënte moest ze haar tandartspraktijk verkopen en haar op de vingers van een hand te tellen liefdesaffaires baadden in tristesse. Zo bracht haar ‘ex-man-zonder-ruggengraat’ Carl toen ze nog samenleefden vanwege zijn ‘zwakke darmen’ de meeste tijd op de wc door. Haar latere ‘vriendje-met-de-kleine-lul’ Tyler kon het dan weer niet laten om tijdens het liefdesspel zijn vinger eerst in haar kont te stoppen om er later – discreet – aan te ruiken.

In Een hologram voor de koning voerde Dave Eggers in 2012 David Clay op, een andere tragikomische mislukkeling met een knoert van een midlifecrisis. Net als Clay voelt ook Josie zich steeds dieper wegzinken in haar poel vol problemen. David Clay incasseerde de gevolgen van de globalisering op de Amerikaanse economie; Josie worstelt met de fall-out in haar eigen gemeenschap van de oorlog in Afghanistan. Ze voelt zich verantwoordelijk voor de gewelddadige dood van de jonge soldaat Jeremy. Vanuit naïeve onwetendheid had ze hem, tegen de wil van zijn ouders, gesteund om in Afghanistan ‘scholen en ziekenhuizen te gaan bouwen’. Ooit was ze immers zelf vrijwilliger bij het Peace Corps. Maar de War on Terror blijkt in werkelijkheid geen synoniem te zijn van ontwikkelingshulp. Verteerd door schuldgevoel hoopt Josie troost te vinden in wijn en in de woeste natuur van Alaska.

Net als in Een hologram voor de koning schetst de geëngageerde Eggers in Helden van de grens de ontreddering die het hedendaagse Amerika overspoelt. Al lukt het hem deze keer niet helemaal om grip op zijn hoofdpersonage te krijgen. Overdreven veel empathie of compassie zal een lezer niet voelen voor de zwalpende Josie. Maar haar weetgierige zoon Paul en brutale dochter Ana zullen dan weer wél veel lezersharten bekoren.

 

Dave Eggers

De Amerikaanse auteur Dave Eggers (°1970) debuteerde in 2000 met het autobiografische Een hartverscheurend verhaal van duizelingwekkende genialiteit, wat hem meteen een nominatie voor de Pulitzer Prize opleverde. In goed geschreven, sociaal geëngageerde romans als Wat is de Wat en De Circel slaagt Eggers er telkens in om de huidige tijdsgeest te vatten. Een hologram voor de koning is pas verfilmd met Tom Hanks in de hoofdrol.

 

Helden van de grens, Dave Eggers, Lebowski (oorspronkelijke titel: Heroes of the frontier), 368 blz., 24,99 euro

 

© Jan Stevens

Vergelijkbare berichten

  • |

    Cop killer

    Atlanta, November 1974. Een paar maanden geleden is president Richard Nixon naar aanleiding van het Watergateschandaal afgetreden, het Congres heeft net de financiering voor de oorlog in Vietnam stopgezet en de mooie, door het leven niet gespaarde Kate Murphy maakt zich klaar voor haar eerste dag bij het City of Atlanta Police Department. Dat belooft…

  • |

    Een heel grappig boek

    De Italiaanse successchrijver Niccolò Ammaniti bundelt in Een delicaat moment zijn beste korte verhalen. Het schrijven ervan noemt hij: “Puur genot.” Hij hoopt dat zijn lezer “datzelfde genot zal proeven wanneer hij deze bundel leest.” Ammaniti mag op zijn twee oren slapen.   In 1995 werd de toen nog jonge, beloftevolle Italiaanse schrijver Niccolò Ammaniti…

  • “De voorbije jaren hebben we lopen slaapwandelen”

    Tot eind september is Antonio Munõz Molina op uitnodiging van het Nederlandse Letterenfonds writer-in-residence in Amsterdam. ’s Morgens wandelt hij er langs de grachten en denkt hij na; ’s avonds werkt hij aan een nieuw meesterwerk. “Niemand verplicht me hier een letter op papier te zetten, ik mag mijn Amsterdamse dagen ook doorbrengen in ledigheid….

  • |

    Misplaatste kussen

    Misplaatste kussen, Sandro Veronesi, Prometheus (originele titel: Baci scagliati altrove), 208 blz., 17,95 euro.   “Ik weet wie je bent, Alessandro Veronesi, ik ken jouw ziel, en ik voorzeg je dat jij je uiterste best zult doen en je ervoor zult inzetten dat je vader niet sterft in een ziekenhuisbed, maar, volgens zijn wens, in zijn…

  • |

    Zeer saai

    “Zeer grappig, maar ook zeer ingenieus, zeer droevig en zeer subtiel”, jubelde juryvoorzitter Sir Andrew Motion toen hij de onverwachte winnaar van de Man Booker Prize 2010 bekendmaakte. Met de nominatie van De Finklerkwestie van Howard Jacobson leek het alsof de ernstige Booker eindelijk ontdekt had dat er ook nog zoiets als humor in de…