|

Expo 58

expo 58Jonathan Coe, De Bezige Bij, 320 blz., 19,90 euro.

 

“In een schrijven van 3 juni 1954 bracht de Belgische ambassadeur in Londen een uitnodiging over aan de regering van Hare Majesteit, de koningin van het Verenigd Koninkrijk: een uitnodiging tot deelname aan een nieuwe wereldtentoonstelling die de Belgen ‘de algemene wereldtentoonstelling te Brussel 1958’ noemden.”

 

 

In de in 2007 verschenen mooie melancholische roman De regen voor hij valt speelde Thomas Foley een bijrol als schoonbroer van het bejaarde tragische hoofdpersonage Rosamund. Zes jaar later blaast Jonathan Coe in het humoristische Expo 58 diezelfde Foley nieuw leven in. Hij geeft de brave, jonggehuwde ambtenaar met de looks van een filmster meteen ook de hoofdrol.

In het voorjaar van 1958 wordt de nijvere copywriter Thomas Foley van het Centraal Bureau voor Informatievoorziening naar Brussel gestuurd om er tijdens de Wereldtentoonstelling een oogje in het zeil te houden in de Britannia, de pub die het hart zal vormen van het Britse paviljoen. Hij laat vrouw en baby in Londen achter, maakt kennis met de betoverende Vlaamse hostess Anneke en raakt tijdens deze hoogdagen van de Koude Oorlog nauw betrokken bij elkaar bespionerende Russen en Britten.

In Expo 58 zet Coe het truttige, zelfgenoegzame conservatieve Engeland tegenover het vooruitstrevende continent, met het Atomium als lichtgevend baken van die hoopvolle, nieuwe tijd. De soms geforceerde humoristische toon van het boek tovert die tegenstelling iets te vaak om in pure slapstick. Ook de verwijzingen naar Coe’s grote inspiratiebronnen liggen er te dik op, met de naïeve Foley die zijn kennis over de Sovjetgruwel uit Ian Flemings From Russia with love haalt, en de spionnen Wayne en Radford die als twee klonen van Hergé’s Janssen en Jansen te pas en te onpas over elkaars voeten struikelen. Expo 58 is vermakelijk en licht, maar af en toe ondraaglijk licht.

 

© Jan Stevens

Vergelijkbare berichten

  • |

    Geuren

    Geuren, Philippe Claudel, De Bezige Bij (originele titel: Parfums), vertaling: Manik Sarkar, 208 blz., 17,50 euro.   “Ik hou van kuilen maken.”       Het motto van het heerlijk poëtische Geuren is een vers van Charles Baudelaire, waarin de dichter het haar van zijn geliefde opsnuift, om het vervolgens op te schudden “als een…

  • |

    Jezus redt

    “De eerste keer ben ik vijftien jaar. Ik doe het omdat ik verliefd ben op de roodharige Miriam. Ze heeft grote borsten, vier sproetjes op haar neus, en verder is ze bij de Jehova’s getuigen.” Zo begint Mijn vriendschap met Jezus, het sprankelende debuut van Lars Husum. Die eerste zinnen zetten meteen ook de toon…

  • |

    Psycho Killer

    Ook al is Nobelprijswinnaar V.S. Naipaul bijna tachtig, toch is hij nog steeds een actief en avontuurlijk reiziger. De voorbije jaren trok hij naar Oeganda, Ghana, Nigeria, Ivoorkust, Gabon en Zuid-Afrika. Met zijn Afrikaanse reizen hoopte hij meer inzicht te krijgen in de religieuze wereld van de moderne Afrikaan. In Het masker van Afrika brengt…

  • |

    De kleine Apocalyps

    Jérôme Ferrari won met De preek over de val van Rome de Prix Goncourt. In tegenstelling tot wat de pompeuze titel doet vermoeden, schreef hij geen traktaat over het sermoen van kerkvader Augustinus maar een soms zwaarmoedige parabel over de trieste teloorgang van een café.   Met zijn zesde roman De preek over de val…

  • “De voorbije jaren hebben we lopen slaapwandelen”

    Tot eind september is Antonio Munõz Molina op uitnodiging van het Nederlandse Letterenfonds writer-in-residence in Amsterdam. ’s Morgens wandelt hij er langs de grachten en denkt hij na; ’s avonds werkt hij aan een nieuw meesterwerk. “Niemand verplicht me hier een letter op papier te zetten, ik mag mijn Amsterdamse dagen ook doorbrengen in ledigheid….

  • |

    Brave New World

    Chan Koonchung is een dapper man. In De vette jaren levert hij genadeloze kritiek op het moderne China en zijn leiders. Hij schreef zijn roman niet in een veilig ver buitenland, maar in Peking, het hol van de leeuw.   Jarenlang werkte Chan Koonchung als journalist in Hongkong en stichtte er City Magazine, het meest…