|

Terugkeer ongewenst

Terugkeer ongewenst

Charles Lewinsky, Signatuur (originele titel: Gerron), 448 blz., 22,95 euro.

 

“Hij was aardig tegen me en dat maakt me bang.”

 

In het meesterlijke Terugkeer ongewenst kruipt de Zwitserse schrijver Charles Lewinsky in de huid van de Joodse acteur Kurt Gerron (1897-1944). Vanaf bladzijde één grijpt Lewinsky zijn lezer bij het nekvel, om dat moeiteloos vol te houden tot de laatste regel.

Kurt Gerron was geboren en getogen in Berlijn en speelde in meer dan 70 films. Hij was tegenspeler van Marlène Dietrich in de klassieker Der blaue Engel en zong Macky Messer – Mack the Knife – op de première van Kurt Weills Driestuiversopera.

Bij de start van Terugkeer ongewenst staat Gerron oog in oog met Obersturmführer Rahm, de SS-opperkampbewaarder van het Tsjechische ‘modelgetto’ Theresienstadt. Oorspronkelijk was dat een garnizoensstad met 9000 inwoners; de nazi’s brachten er honderdduizenden Joden samen en gebruikten het als doorvoerstation naar de vernietigingskampen. Rahm geeft gevangene Gerron opdracht om een propagandafilm te draaien die de wereld moet tonen hoe goed de nazi’s de Joden in het getto behandelen. Hij moet ‘het lachende gezicht van Theresienstadt’ laten zien, “waar de mensen naar het koffiehuis gaan. Aan sport doen. Van het prachtige landschap genieten.” Als Gerron de film niet draait, wordt hij meteen op transport gezet naar Auschwitz. Draait hij hem wel, krijgt hij nog even uitstel van executie, maar zal iedereen bij de aftiteling weten dat Kurt Gerron de maker was van het cynische onding.

 

© Jan Stevens

Vergelijkbare berichten

  • |

    Borgen voor gevorderden

    In zijn kloeke debuutroman Het zevende kind mixt de Deense journalist Erik Valeur ongewenste zwangerschappen, adoptie, politiek, filosofie, moord en doodslag tot een onweerstaanbare cocktail. De eerste twee jaar van zijn leven bracht Erik Valeur door in een weeshuis in Skodsborg, dertig kilometer ten noorden van Kopenhagen. Het kindertehuis was gevestigd in een ruime, chique…

  • |

    De kleine Apocalyps

    Jérôme Ferrari won met De preek over de val van Rome de Prix Goncourt. In tegenstelling tot wat de pompeuze titel doet vermoeden, schreef hij geen traktaat over het sermoen van kerkvader Augustinus maar een soms zwaarmoedige parabel over de trieste teloorgang van een café.   Met zijn zesde roman De preek over de val…

  • Italianen

    Na het succes van Paolo Giordano en Sandro Veronesi lijkt het alsof elke zichzelf respecterende uitgever dit najaar ook zijn portie Italianen op het Nederlandstalige leespubliek loslaat. Willen de uitgevers snel hun deel van de hype meepikken of waait er wel degelijk een frisse nieuwe wind door de Italiaanse literatuur? Net als zijn grote voorbeeld…

  • “De voorbije jaren hebben we lopen slaapwandelen”

    Tot eind september is Antonio Munõz Molina op uitnodiging van het Nederlandse Letterenfonds writer-in-residence in Amsterdam. ’s Morgens wandelt hij er langs de grachten en denkt hij na; ’s avonds werkt hij aan een nieuw meesterwerk. “Niemand verplicht me hier een letter op papier te zetten, ik mag mijn Amsterdamse dagen ook doorbrengen in ledigheid….

  • |

    Psycho Killer

    Ook al is Nobelprijswinnaar V.S. Naipaul bijna tachtig, toch is hij nog steeds een actief en avontuurlijk reiziger. De voorbije jaren trok hij naar Oeganda, Ghana, Nigeria, Ivoorkust, Gabon en Zuid-Afrika. Met zijn Afrikaanse reizen hoopte hij meer inzicht te krijgen in de religieuze wereld van de moderne Afrikaan. In Het masker van Afrika brengt…

  • |

    De adelaar

    De adelaar, Valerio Massimo Manfredi, Athenaeum-Polak & Van Gennep (originele titel: Idi di Marzo), 256 blz., 17,95 euro.   “Onder een winterse hemel, loodgrijs en gesloten, liet een grijze dageraad een waas van helderheid doordringen vanuit minder dikke wolken die verspreid over de horizon lagen.” Als gastprofessor klassieke archeologie aan de prestigieuze Luigi Bocconi Universiteit…