Als ik mijn ogen sluit

Als ik mijn ogen sluit

Edney Silvestre, De Arbeiderspers, (oorspronkelijke titel: Se eu fechar os olhos agora), 256 blz., 18,50 euro.

“Als ik mijn ogen sluit, voel ik nog steeds haar bloed aan mijn vingers plakken.”

In Brazilië staat Edney Silvestre geboekstaafd als een onverschrokken sterjournalist. Hij was de eerste Braziliaanse reporter die op 9/11 live verslag uitbracht van de instortende Twin Towers en draaide reportages van op het slagveld in Irak. Daarnaast interviewde hij voor culturele tv-programma’s ook grote schrijvers als Mario Vargas Llosa en Ohran Pamuk. Met Als ik mijn ogen sluit debuteert Silvestre als romanschrijver. Hij kaapte er in eigen land meteen de twee belangrijkste literaire prijzen mee weg en bestormde de bestsellerlijsten. De grote vraag is: waarom?

De twaalfjarige jongens Eduardo en Paulo vinden het lijk van een blonde vrouw. Haar moordenaar heeft haar lelijk toegetakeld. Heel even worden de jongens door een alerte politieagent verdacht. Als ze vrijkomen, besluiten ze zelf op onderzoek te gaan. Daarbij worden ze geholpen door een krasse bejaarde die ’s nachts over de muur van het rusthuis klimt en nog lang niet aan een looprekje toe is.

Als ik mijn ogen sluit begint vrij sterk met een intrigerende proloog, maar zakt daarna spectaculair in. Deze roman is geen literair meesterwerk, maar veeleer een licht aangebrande versie van een niet al te spannend avontuur van de Braziliaanse klonen van Jommeke, Filiberke en professor Gobelijn.

© Jan Stevens