|

Zeurderig

Houdt u van honkbal? Dan moet u misschien de nieuwe roman Sunset Park van de Amerikaanse auteur Paul Auster in huis halen. Want u vindt er de trieste levensbeschrijvingen in van illustere baseballspelers als Herb Score, Mark Fidrych of Donnie Moore. Bent u meer een filmfanaat? Ook dan is Sunset Park een aanrader: Auster geeft u bijna de integrale voorstelling van The Best Years of our Lives van William Wyler uit 1946 cadeau. Maar misschien bent u gewoon op zoek naar een goede roman? Dan laat Paul Auster deze keer jammer genoeg verstek gaan.

Jaren geleden verliet Miles Heller zonder boe of ba het huis van zijn welstellende vader en stiefmoeder in New York. Anno 2008 woont de inmiddels 28-jarige Miles samen met de minderjarige Pilar in het zuiden van Florida. Hij heeft Pilar ontmoet in het park, terwijl ze allebei ‘toevallig’ The Great Gatsby van F. Scott Fitzgerald zaten te lezen. Miles werkt als ‘uitmester’ van huizen van door de kredietcrisis aan lager wal geraakte eigenaars. Hij wordt geplaagd door schuldgevoel: hij is ervan overtuigd dat hij als zestienjarige zijn stiefbroer Bobby vermoord heeft door hem onder een auto te duwen. De oudere zus van Pilar chanteert Miles. Als hij haar niet van ‘cadeautjes’ uit de door hem uitgemeste huizen blijft voorzien, dreigt ze ermee hem als ‘kinderlokker’ aan te geven. Wanneer een oude schoolvriend Miles uitnodigt om terug naar New York te keren en er zijn intrek te nemen in een kraakpand in Sunset Park, aarzelt hij niet.

Paul Auster is dol op ‘toeval’ en weeft graag verwijzingen naar andermans werk doorheen zijn eigen werk. Zo zijn er deze keer opvallende gelijkenissen tussen de ‘ongevallen’ in Sunset Park en in The Great Gatsby. En wordt er duchtig gebloemleesd uit de Baseball Encyclopedia. Het resultaat is een zeurderige, weinig begeesterende roman.

 

© Jan Stevens

Paul Auster, Sunset Park, De Arbeiderspers, 231 blz., 19,95 euro, ISBN 978-90-295-7350-4

Vergelijkbare berichten

  • Hoe de Duitsers de holocaust goedpraatten

    In het monumentale De Duitse oorlog legt historicus Nicholas Stargardt de ziel van de gewone Duitser tijdens de Tweede Wereldoorlog bloot. ‘Door de ‘strijd tegen de Joden’ op hetzelfde niveau te plaatsen als ‘De Russische barbaarse daden’ en ‘de terreuraanvallen van de Britten en de Amerikanen’ relativeerden de Duitsers hun eigen misdaden: de holocaust woog…

  • Dieren eten

    De Amerikaanse schrijver Jonathan Safran Foer bestormde de bestsellerlijsten met zijn romans Alles is verlicht en Extreem luid & ongelooflijk dichtbij. Met zijn nieuwste boek Dieren eten schreef hij zijn eerste non-fictiewerk. Hij deed diepgravend onderzoek naar hoe en waarom mensen dieren eten, zweerde prompt zelf alle vlees af en haalde zich de woede op…

  • “In Italië zijn relaties belangrijker dan inhoud”

    Met Het kwaad vergeet niet schreef Roberto Costantini een spannend sluitstuk van zijn uitmuntende misdaadtrilogie rond de cynische commissaris Michele Balistreri. ‘Ik heb hem als een vrouwenhater neergezet omdat ik doelbewust controverse wou uitlokken.’ ‘L’ingegnere verwacht u’, zegt de portier van het chique appartementencomplex in het hart van Rome waar Roberto Costantini (63) woont, de…

  • 1942

    De kroon op het werk, zo beschouwt Herman Van Goethem, historicus en rector van de Universiteit Antwerpen, zijn boek 1942. Daarin beschrijft hij hoe in 1942 de Antwerpse burgemeester Leo Delwaide welwillend meewerkte met de Duitse bezetter. ‘Hij “stak over”, maar enkel binnenskamers, in de dossiers en binnen de veilige muren van zijn kantoor.’  …

  • ‘Ik was verzoend met mijn naderende dood’

    Op 15 december 2014 werd de Koerdische journalist Masoud Aqil in Syrië ontvoerd door IS-strijders. 280 dagen lang werd hij gefolterd. Hij kwam vrij bij een gevangenenruil. ‘Als ik een westerling geweest was, hadden ze me voor een videocamera onthoofd.’   Negen maanden lang was journalist Masoud Aqil de gevangene van de Islamitische Staat (IS)….