De tand des tijds

Vijftien jaar lang polijstte de Amerikaanse auteur Jess Walter zijn roman Schitterende ruïnes. Het resultaat is een loepzuivere literaire diamant over de verwoestende werking van de onverbiddelijke tijd.

 

April 1962. Een motorboot legt aan in het vissershaventje van het onooglijke Noord-Italiaanse dorp Porto Vergogna, of ‘Haven van de Schande’. Aan boord is de knappe Amerikaanse actrice Dee Moray. Ze neemt haar intrek in het ietwat vervallen hotel ‘Redelijk Uitzicht’ en vertelt aan de dromerige jonge hoteleigenaar Pasquale Tursi dat ze de opnames in Rome van de film Cleopatra vroegtijdig moest verlaten omdat ze maagkanker heeft. In afwachting van haar repatriëring naar een ziekenhuis in Zwitserland, heeft haar producer Michael Deane haar voor een paar dagen naar Porto Vergogna gestuurd. Als niemand Moray komt ophalen, besluit Pasquale om Deane in Rome te gaan opzoeken. Op de immense filmset van het inmiddels totaal uit de klauwen gelopen massaspektakel Cleopatra ontmoet hij de acteur Richard Burton, een man die sneller flessen whisky soldaat maakt dan zijn schaduw.

Hollywood, vijftig jaar later. Claire Silver, de knappe assistente van de bejaarde Michael Deane, ontvangt elke vrijdag de ene na de andere uitgerangeerde scenarist die nieuwe films en tv-series komt voorstellen. De geheel uit plastische chirurgie opgetrokken Deane is het juk van de filmmaatschappij beu en wil terug op eigen vleugels vliegen. Daarvoor heeft hij een waanzinnig filmproject nodig dat handenvol geld kost en tot mislukken gedoemd is. Reddende engel en nuttige idioot van dienst zal de gesjeesde schrijver Shane Wheeler worden. Wheeler gelooft zelf dat hij een briljant idee heeft voor een film over pioniers die de barre winter van 1846 alleen maar kunnen overleven als ze een aantal familieleden oppeuzelen. Op het moment dat hij zijn fenomenale filmplan bij Claire Silver wil ‘pitchen’, stapt de oude Pasquale Tursi haar kantoor binnen. Pasquale is op zoek naar Dee Moray, de actrice die hij al een halve eeuw niet kan vergeten.

Vijftien jaar werkte Jess Walter aan Schitterende ruïnes. Te lang sleutelen levert al te vaak een wanstaltig gedrocht op, maar gelukkig soms ook een onvervalst meesterwerk zoals deze roman. Walter is een fan van Raymond Carver, de relatief jong gestorven Amerikaanse grootmeester van het kortverhaal. Dat is te merken aan dit boek, waarin Walter vijf aparte verhalen op een vaardige en ingenieuze manier aaneen smeedde tot een magistrale roman over de genadeloze tijd die onze levens en liefdes tot schitterende ruïnes herleidt. De voorbije twintig jaar werkte Jess Walter ook als schrijver van filmscenario’s, wat meteen ook de filmische stijl verklaart waarin Schitterende ruïnes opgetekend is. Zijn belevenissen met ijdele Hollywoodproducers en leeghoofdige collega-scenaristen vormen de basis voor hilarische scènes en portretten.

Heel af en toe verdient een boek geen vijf, maar zes sterren. Schitterende ruïnes is er zo een.

 

© Jan Stevens

 

 

 

 

Jess Walter

Geboren in Spokane in de staat Washington op 20 juli 1965 als zoon van een arbeider en een huisvrouw. Op zijn negentiende werd hij vader. Hij stopte met studeren en ging als misdaadjournalist aan de slag; later haalde hij alsnog een bachelor journalistiek. In 2001 debuteerde hij met Over tumbled graves, een misdaadroman die hij entte op de inhoud en de vorm van het gedicht The Waste Land van T. S. Eliot. Zijn derde thriller Citizen Vince (vertaald als De keuze) werd in 2005 bekroond met de Edgar Allen Poe Award, de belangrijkste Amerikaanse thrillerprijs. Met zijn volgende roman The Zero verliet hij een jaar later resoluut het thrillerpad. Het boek leverde hem een plaats op de shortlist voor de National Book Award op. Eind vorig jaar verscheen in Amerika We live in water, een verzameling kortverhalen. Momenteel werkt hij samen met acteur en regisseur Todd Field aan de verfilming van Schitterende ruïnes.

 

Schitterende ruïnes

Jess Walter, Marmer (originele titel: Beautiful ruins), 410 blz. € 19,95.