‘Ik weet honderd procent zeker: Jeffrey Epstein is vermoord. Ik zag dat in zijn FBI-dossier’

Met zijn schandaalbiografie Entitled leidde Andrew Lownie de val van Andrew Mountbatten Windsor en Sarah Ferguson in. Vandaag maakt de Britse journalist en historicus zich zorgen over het leven van de ex-prins. ‘Hij staat op een hitlist. Jeffrey Epstein en vermoedelijk ook Virginia Giuffre gingen hem voor.’ Maar daar schreef Lownie geen woord over in zijn boek. ‘Ik wilde niet weggezet worden als complotdenker.’

In augustus verscheen in Groot-Brittannië Entitled, de allesvernietigende biografie over toen nog prins Andrew en diens ex-vrouw Sarah Ferguson. Biograaf Andrew Lownie werd in de pers meteen onder vuur genomen. Want de lawine aan onthullingen over de geld- en sekshonger van zowel Andrew als Sarah was zo mindblowing dat het niet anders kon of Lownie had een hidden agenda: het Britse koningshuis ten val brengen.

Tot op 30 oktober Buckingham Palace aankondigde dat koning Charles de procedure had ingezet om alle titels van zijn jongere broer af te nemen. Vier dagen later was Andrew ex-prins en mocht niemand hem nog aanspreken als ‘Zijne Koninklijke Hoogheid’. Hij was ook niet langer ‘vice-admiraal’, kreeg geen koninklijke toelage meer en moest voortaan zelf zijn lijfwachten bekostigen. Andrews profiel verdween van de koninklijke website en hij en Sarah moesten hun koffers pakken in Royal Lodge in Windsor, hun optrekje van ruim 30 miljoen euro. Voorlopig zal het gevallen koppel onderdak krijgen in Sandringham House, het buitenverblijf van Charles en koningin Camilla.

ANDREW LOWNIE: “Andrew krijgt nu wat zakgeld van Charles toegestopt om te vermijden dat hij opnieuw begint te sjoemelen. Al hebben Andrew en Sarah dat geld helemaal niet nodig. Want hun louche zaakjes leverden hen een stevige spaarpot op.”

HUMO: Uw biografie Entitled zette de Untergang van Andrew en Sarah, voormalig hertog en hertogin van York, finaal in gang?

LOWNIE: “Zonder onbescheiden te willen klinken: yes, Sir! Eerst was er die scepsis bij de pers over de inhoud van mijn boek. Tezelfdertijd leek Entitled collega-journalisten aan te moedigen om met een kritischer blik naar de escapades van Andrew en Sarah te kijken. In oktober was er dan het postuum uitgegeven Nobody’s Girl van Virginia Giuffre. De Amerikaanse pedofiele miljonair Jeffrey Epstein leende dat meisje in maart 2001 voor het eerst aan prins Andrew uit. Dat gebeurde hier in Londen vlakbij Hyde Park, in het huis van Epsteins partner-in-crime Ghislaine Maxwell. Andrew was 41 en Virginia 17.

“Mijn bronnen in Buckingham Palace lieten me weten dat de entourage rond koning Charles mijn boek heel ernstig neemt. Want Entitled is niet geschreven door een sensatiejournalist, maar door een serieuze historicus. Alle feiten zijn stevig onderbouwd. Het is geen fantasie, maar de soms nauwelijks te vatten werkelijkheid. Ik heb er geen enkel belang bij om die aan te dikken; als journalist en historicus is mijn geloofwaardigheid mijn enige wapen.

“De royals hebben lang gewacht om te reageren op de beschuldigingen in mijn boek. Ze veroordeelden Andrews gedrag pas nadat ze hem daadwerkelijk van al zijn titels hadden gestript. Eigenlijk hoopten ze om toch nog met alles weg te komen. Stormen laten overwaaien was altijd al hun techniek.”

HUMO: Entitled is verbijsterende lectuur.

LOWNIE: “De omvang van wat Andrew en Sarah konden aanrichten, is onwaarschijnlijk. Maar ook de schaamteloosheid van het koppel snijdt de adem af. Andrew is het derde kind en de tweede zoon van wijlen koningin Elizabeth en prins Philip. In 1986 trouwde hij met Sarah Ferguson om tien jaar later van haar te scheiden. Na die scheiding bleven ze toch min of meer samen. Ze kregen twee dochters, Beatrice en Eugenie.

“Andrew is inmiddels 65 en Sarah 66. De opeenvolgende schandalen rond seks, geld, diefstal, bullying en oplichting omspannen hun beider levens. Ik suggereer in mijn boek dat zoiets alleen maar mogelijk was omdat ze gesteund en beschermd werden door de Britse monarchie en de ambtenarij. Tot een paar weken geleden hoorde ik: ‘How dare you!’ Nu dringt bij velen door dat ik gelijk heb. In de media wordt de vraag luidop gesteld: ‘Hield koningin Elizabeth haar zoon al die jaren de hand boven het hoofd?’”

HUMO: Wat is volgens u het antwoord?

LOWNIE: “Natuurlijk, want Andrew was haar meest geliefde zoon. Er gonzen al lang geruchten dat hij niet de zoon van Prins Philip is, maar van Henry Herbert alias Lord Porchester. Die man was Elizabeths racing manager, de beheerder van de koninklijke paardenstal. Elizabeth en ‘Porchie’ waren erg close en Andrew heeft in vergelijking met zijn siblings zeker afwijkende looks. Plaats maar eens een foto van Henry naast die van Andrew. Er zijn frappante gelijkenissen.”

HUMO: Ook al was Andrew het kakkernestje van de Queen, hij werd toch vooral door nannies opgevoed? Is in een disfunctionele koninklijke familie geboren worden geen verzachtende omstandigheid als het later misgaat?

LOWNIE: “In het geval van de rotverwende Andrew is dat geen excuus, vind ik. Zijn jongste broer prins Edward en zijn zus prinses Anne werden als kind véél slechter behandeld. Toch namen zij later hun rol op zoals het hoort.

“Als personeelsleden over het pestgedrag van Andrew bij Elizabeth kwamen klagen, werden ze ofwel weggestuurd, ofwel werd hun carrière gefnuikt. Dus leerden zij om te zwijgen en de andere kant op te kijken.”

HUMO: Hoe is de relatie tussen Andrew en Charles?

LOWNIE: “Die was nooit goed. Charles is altijd jaloers geweest op Andrew. Want zijn jongere broer was de knappe playboy die zich vanalles en nog wat kon permitteren. Charles is intelligent, gevoelig en plichtsbewust. De arrogante Andrew heeft een rotkarakter. Hij is niet al te snugger, maar wel extreem onbeleefd. Hij was altijd al een pestkop. En hij is een narcist.”

HUMO: Hij lijkt op Donald Trump?

LOWNIE: “Als twee druppels water. Beide heren konden het ook erg goed met elkaar vinden. Ze hebben een gedeelde interesse in geld, seks en golf. Trump doet nu alsof hij Andrew nooit gekend heeft. Maar er bestaan genoeg foto’s waarop ze samen breed lachend poseren. Er staat zo’n foto achteraan in mijn boek.

“Een diplomaat was aanwezig bij een van hun ontmoetingen. Hij vertelde me hoe ze tips uitwisselden over de beste masseuses. Ze spraken zeer denigrerend over vrouwen en hadden het uitgebreid over ‘pussy’. Heel die passage is door mijn uitgever uit mijn boek gehaald voor het in druk ging. Trump had zijn advocaten een dreigbrief laten opstellen en mijn uitgever werd bang. Hij had geen zin in een grote rechtszaak.”

HUMO: U was het niet met uw uitgever eens?

LOWNIE: “Nee, want de geschrapte passage is helemaal juist. Een proces hadden we met de vingers in de neus gewonnen. Sommige critici grijpen die preventieve censuur onder druk van Trump nu aan om mij weg te zetten als een fantast: ‘Hij moest zijn leugens verwijderen.’ Onzin.

“Andrew kreeg als jongeman de bijnaam ‘Randy Andy’, geile Andy. Hij is seksverslaafd. Een intimus van de ex-prins vertelde me dat Andrew als jongen van acht zijn eerste seksuele ervaring had. Hij verloor zijn maagdelijkheid toen hij amper elf was. De vader van een vriendje huurde twee escortes voor de jongens in een hotel in de Londense West End. Andrew vertrouwde de intimus toe dat hij sindsdien geobsedeerd is door vrouwen en dat hij continu op jacht is naar wat hij noemt: ‘de penetratieve ervaring’. Rond zijn dertiende had hij het bed gedeeld met zes meisjes. Volgens mijn bron was Andrews ‘eerste seksuele ervaring’ op zijn achtste niet meer of minder dan seksueel misbruik door een volwassen pedofiel.”

HUMO: De traumatiserende ervaringen uit Andrews kindertijd verklaren veel van zijn latere gedrag?

LOWNIE: “Ik heb geprobeerd om Andrews case voor te leggen aan psychologen en psychiaters. Maar zij deden daar liever geen uitspraken over. ‘We kunnen geen oordeel vellen over iemand die niet op onze sofa ligt.’ Ik begrijp dat.

“Mijn bron ziet de jeugdtrauma’s wel als verklaring voor het zelfdestructieve gedrag van Andrew. Hij nam torenhoge risico’s met de louche miljoenendeals die hij als prins sloot met corrupte dictators zoals de Libische kolonel Khadaffi, de Azerbeidzjaanse alleenheerser Ilham Alyev en de Kazachse president-voor-het-leven Nursultan Nazarbayev. De intimus ziet de trauma’s ook als verklaring voor de depressies waarin Andrew belandde en voor zijn dwangmatig promiscue gedrag.

“Vrienden van Andrew zeggen dat hij er prat op gaat te hebben geneukt met minstens duizend vrouwen. Eén vriend zei: ‘Andy drinkt niet, rookt niet en neemt geen drugs. Het enige wat hem drijft, is seks. Er is een reden waarom we hem Randy Andy noemden en waarom zijn vrienden hem nog steeds zo aanspreken.’

“Als koninklijk handelsambassadeur voor het Verenigd Koninkrijk reisde prins Andrew de hele wereld af. Hij misbruikte zijn koninklijke positie niet alleen om zichzelf te verrijken, maar ook om mooie jonge vrouwen in bed te krijgen.”

HUMO: U neemt nu ‘graaier’ Andrew onder de loep, maar misschien hebben zijn broers Charles en Edward en zijn zus Anne ook boter op het hoofd?

LOWNIE: “Nee, zij niet. Andere leden van de koninklijke familie hebben wel geprobeerd om hun positie te gelde te maken. Prins Michael van Kent, bijvoorbeeld, een neef van koningin Elizabeth. Hij krijgt geen toelage van de staat en mag dus zijn eigen kost verdienen. Alleen mag hij bij zakelijke deals zijn koninklijke status niet zoals Andrew misbruiken om extra centjes binnen te rijven. Ook de kinderen van Andrew en Sarah, Beatrice en Eugenie, gebruikten hun koninklijke status om geld te verdienen.

“Er is ook flink wat kritiek op koning Charles himself. Gulle schenkers voor de renovatie van zijn Schotse landgoed Dumfries House zou hij in ruil toegang tot de kroon hebben gegeven. Het vele donorgeld verdween niet in zijn eigen zak, maar ging naar ‘zijn goede doel’ The King’s Foundation.”

HUMO: In uw boek lijken Andrew en Sarah eerder een duivels- dan een koningskoppel.

LOWNIE: “Hun koninklijke familieleden noemen hen ‘the odd couple’, het rare stel. Ik vind dat Bonnie and Clyde beter bij hen past; ze zijn echt geen haar beter dan Bonnie Parker en Clyde Barrow, die twee legendarische bankovervallers uit de jaren dertig.

“Sarah en Andrew zijn oplichters die vrij baan kregen van de koninklijke familie én van de Britse pers. Er zoemen al jaren verhalen over handenvol dirty money dat ‘zomaar’ hun kant op kwam en waar ze geen zinnige verklaring voor hadden. Geen enkel medium voerde daar fatsoenlijk onderzoek naar. Journalisten lieten het gewoon gebeuren. Dat komt omdat het koppel nauwe banden onderhield met die reporters. Vooral Sarah Ferguson verzorgde haar connecties met de pers.”

HUMO: Met ‘de pers’ bedoelt u zowel de tabloids als de kwaliteitskranten?

LOWNIE: “Jawel. Gerenommeerde kranten als The Daily Telegraph en The Times staan héél dicht bij Buckingham Palace. Het paleis voedert hen verhalen als het de publieke opinie wil uittesten of iets doelbewust wil laten lekken. The Sunday Times publiceert nu wekelijks een lekkere kluif over de val van Andrew en Sarah. Allemaal gelekt door het paleis.

“Sarah Ferguson heeft uitstekende contacten bij tabloids zoals The Sun en The Express. Zij liet zich altijd graag inschakelen voor de liefdadigheidsprojecten van die roddelbladen. Ze voorzag hen ook van smeuïge verhalen over andere leden van de koninklijke familie.”

HUMO: Hebt u aan Andrew en Sarah gevraagd of ze met u wilden praten?

LOWNIE: “Zeker. In februari 2022 zat Sarah Ferguson in de zetel waarin u nu zit. Ik had net de eerste zinnen van Entitled op papier gezet en wou mijn hoofdpersonages de kans geven om hun biografie verder mee vorm te geven. Ik hoopte ook dat ze me zo rechtstreeks toegang tot hun vrienden zouden geven. Ik had op dat moment nog maar een fractie van de mensen gesproken die ik graag wou ontmoeten. Mijn bedoelingen waren nobel: ik stond open om met hen samen te werken. Ik zei tegen Sarah ook dat samenwerking niet betekende dat ik geen kritische dingen meer zou schrijven. Ik wilde eerlijk zijn, maar dat was duidelijk niet naar haar zin. Ze bleef heel vriendelijk en toen ze vertrok, zei ze: ‘Ik zal erover nadenken.’ Later volgde er een vergadering met haar PR-team. ‘We zien het niet zitten’, hoorde ik toen.”

HUMO: Sarah Ferguson schreef nochtans verschillende autobiografieën samen met journalisten zoals u.

LOWNIE: “Die boeken zijn zo vlak als het laken van een biljart. Ze betaalde die collega’s kleine fortuinen om helemaal niets te vertellen. (lacht)”

HUMO: Waar komt de chemie tussen Andrew en Sarah vandaan?

LOWNIE: “Oorspronkelijk was die chemie fysiek: ze voelden zich eerst en vooral lichamelijk tot elkaar aangetrokken. Ze hadden er net allebei een stormachtige relatie opzitten. Zij wilde dolgraag deel uitmaken van de koninklijke familie en met een prins trouwen. Hij was nogal eenzaam. Er werd hem discreet toevertrouwd dat hij dringend moest trouwen met een geschikte kandidaat. Sara Ferguson was de dochter van de polomanager van prins Charles.”

HUMO: De polomanager?

LOWNIE: “Zo gaat dat in koninklijke families. (lacht) Koningin Elizabeth vond Sarah Ferguson best geschikt als bruid voor haar favoriete zoon. Andrew en Sarah herkenden zichzelf in elkaar: ze zijn allebei narcistisch, hebberig en hebben geen morele grenzen. Maar tegelijkertijd zijn het erg verschillende karakters. Zij is zeer uitbundig en houdt van feesten. Hij kan redelijk saai zijn. Hij kijkt liefst urenlang naar het golf op tv. Ze kregen allebei snel verschillende affaires en hadden een open huwelijk.”

HUMO: Dat eindigde in een scheiding.

LOWNIE: “Ze gingen na slechts zes jaar huwelijk al uit elkaar; de scheiding volgde vier jaar later. Vandaag zijn ze bijna dertig jaar gescheiden. Maar Sarah besefte vrij snel na hun split dat ze haar zakelijke model gefundeerd had op haar lidmaatschap van de Britse koninklijke familie. Ze exploiteerde kinderboeken, organiseerde liefdadigheid en ging zelf met het geld aan de haal, maar altijd als ‘de hertogin van York’. Daarom heeft ze Andrew nooit echt verlaten, woont ze tot vandaag in zijn huis en bleef ze ook na de scheiding haar hertoginnentitel gebruiken. Ze had er geen behoefte aan om met hem te hertrouwen, maar ze wou ook niet dat hij met iemand anders in het huwelijksbootje stapte. Want dan zou haar invloed natuurlijk heel snel verwateren. Het kwam hem ook goed uit, want hij had geen zin in een nieuw huwelijk. Hij fladderde van de ene vrouw naar de andere en had soms verschillende minnaressen tezelfdertijd.

“Dat ‘samenblijven’ was een redelijk cynische operatie. Iedereen dacht: ‘Ze zijn ooit gescheiden, maar wat een leuk stel! Ze zijn voor elkaar geboren. Wie weet, hertrouwen ze ooit. Exciting!’ Sarah en Andrew speelden daar handig op in. ‘Misschien hertrouwen we wel. Wij zijn het gelukkigste gescheiden stel ooit.’ Dat was allemaal façade. Intussen stalen ze als de raven.

“Ze versluisden geld vanuit onder andere het Midden-Oosten en China. Ze namen vijf miljoen dollar aan steekpenningen aan van het regime van Kazachstan. Dat werd niet veel later aan koningin Elizabeth gemeld. Zij zweeg. Veel mensen in het paleis wisten het, de regering wist het, maar niemand bewoog.”

HUMO: Zullen ze moeten terechtstaan?

LOWNIE: “Dat denk ik wel, als ze tenminste niet op de vlucht slaan naar pakweg Dubai. Nu ze geen adellijke titels meer hebben en gewoon meneer Mountbatten Windsor en mevrouw Ferguson zijn, is de kans groter dat ze binnen afzienbare tijd in de gevangenis belanden. Ook omwille van Jeffrey Epstein, maar in de eerste plaats toch omdat ze corrupt zijn. Andrew en Sarah zijn misdadigers. Ze stalen geld van de Britse belastingbetaler en staken schenkingen voor goede doelen in eigen zak. Beiden runnen al tientallen jaren postbusbedrijven waarin ze hun geld verborgen hebben.”

HUMO: Hebben ze geprobeerd uw boek tegen te houden?

LOWNIE: “Sarah Ferguson liet haar advocaten brieven schrijven naar mijn uitgever. Entitled wordt nu geboycot door Amazon. Een tijdlang werd niet toegestaan dat mensen vijfsterrenrecensies plaatsten. Intussen vuurde een reeks bots onafgebroken reviews met één ster af. Sarah Ferguson en Lauren Sánchez, mevrouw Jef Bezos, zijn dikke vriendinnen. Wij dienden klacht in.”

HUMO: Ik kocht de Kindle-versie van Entitled bij Amazon en dat liep van een leien dakje.

LOWNIE: “Was het de Britse versie? Dan is er inderdaad geen probleem. De boycot speelt zich vooral in de VS af. Ferguson is al lang erg populair in Amerika, zeker nadat ze daar het gezicht werd van Weight Watchers. We weten dat ze ook probeerde om de publicatie van Virginia Giuffre’s boek te saboteren.

“De in georganiseerde misdaad gespecialiseerde onderzoeksjournalist Michael Gillard ontdekte onlangs dat Sarah Ferguson in 2020 een privédetective ontmoette om meer te weten te komen over het Amerikaanse onderzoek naar het op dat moment volop exploderende verhaal over Giuffre, Epstein en prins Andrew. Dat was een paar maanden na Andrews interview met journaliste Emily Maitlis voor het BBC-actualiteitenprogramma Newsnight. In haar Nobody’s Girl schrijft Giuffre dat ze op drie verschillende gelegenheden seks had met Andrew. Ze beschrijft ook hoe zij een van vele kwetsbare meisjes en jonge vrouwen was die door Jeffry Epstein en zijn rijke vrienden seksueel werden uitgebuit. In Newsnight hield Andrew zich van den domme: hij kon zich niet herinneren Virginia Giuffre ooit te hebben ontmoet. Ook al is er die inmiddels wereldberoemde foto van hem samen met de tiener Virginia Giuffre en Epsteins vriendin en meisjesfixer Ghislaine Maxwell. Hij beweerde ook dat hij in december 2010 het contact met Jeffrey Epstein had verbroken; later bleek dat onzin te zijn.

“Andrew, Sarah en bij uitbreiding de hele koninklijke familie geeft mij nu dezelfde ‘behandeling’ die ze ook aan Virginia Giuffre gaven. Aan de oppervlakte doen ze alsof ze boven het gewoel staan, terwijl ze achter de schermen me het leven erg moeilijk proberen te maken.”

HUMO: Dat is geen paranoia?

LOWNIE: “Nee. In het Verenigd Koninkrijk evolueren royaltywatchers snel tot ‘koninklijk correspondent’. Zowat alle Britse journalisten die over het koningshuis schrijven, werden zo onderdanige supporters van de koninklijke familie. De royals aarzelen niet om hun macht in te zetten tegen wie kritiek op hen durft uit te oefenen. Ze maken me nu zwart en verspreiden op sociale media geruchten dat ikzelf een pedofiel en notoire hoerenloper ben.

“De zogenaamd onafhankelijke journalist Jay Beecher ontving 80.000 pond om Virginia Giuffre op sociale media in diskrediet te brengen. De krant The Observer berichtte daar eind oktober over. Diezelfde Beecher is nu bezig met een beschadigingscampagne tegen mij. Hij gaat op dit moment bij kennissen langs, op zoek naar compromitterende verhalen.”

HUMO: Maakt dat u bang?

LOWNIE: “Nee, ik schreef eerder al een paar boeken waar sommigen niet blij mee zijn. Ik ben een grote jongen en weet intussen hoe ik met intimidatie moet omgaan. Al is het zeker niet leuk wanneer ze je reputatie als journalist en historicus om zeep proberen te helpen.

“Entitled is gebaseerd op nauwgezet onderzoek en op gesprekken met een driehonderdtal getuigen, waarvan een deel alleen anoniem wou spreken. Ik had oorspronkelijk 3000 mensen aangeschreven, maar de overgrote meerderheid was bang.

“Ik moest rechtszaken tegen de overheid aanspannen om inzage te krijgen in documenten over de besteding door de royals van belastinggeld. Ik kreeg geen enkele steun van andere historici. Zij hulden zich in stilzwijgen, want veel geschiedenisprofessoren azen op een zetel in het Hogerhuis. Zij zullen nooit op de lange tenen van het koningshuis trappen. Ik heb geen enkele interesse in een koninklijke ‘beloning’. Daarom ben ik immuun voor geïntimideer.”

HUMO: Heeft u met Virginia Giuffre gesproken?

LOWNIE: “Nee, ik heb haar gevraagd maar ze heeft nooit gereageerd. Ik sprak wel met andere minderjarige Epstein-slachtoffers wier namen ik niet mag noemen. Ik werk nu aan een vervolg op Entitled dat Untitled zal heten. Daarin duiken andere klanten en ‘vrienden’ van Epstein op: belangrijke Britse politici die ook met zijn privéjet naar zijn privé-eiland Little Saint James vlogen om er jonge meisjes te misbruiken. Ze zullen met naam en toenaam genoemd worden. In Entitled stond oorspronkelijk al één naam: die van Peter Mandelson, op moment van publicatie nog de Britse ambassadeur in de VS. Maar ik moest van de uitgever ook die passage schrappen. Inmiddels is Mandelson als ambassadeur ontslagen omwille van zijn linken met Epstein.”

HUMO: In Entitled lijkt u eraan te twijfelen dat Jeffrey Epstein in de gevangenis zelfmoord pleegde. U citeert een autopsierapport waarin de verwondingen aan zijn hals worden omschreven als ‘extreem ongewoon bij suïcidale verhanging en meer voorkomend bij moord door wurging.’

LOWNIE: “Ik ben er honderd procent zeker van dat Epstein geen zelfmoord pleegde. Ik heb de FBI-dossiers over zijn dood met eigen ogen gezien. Ik weet wie hem vermoord heeft: een medegevangene. Die man is daarvoor betaald. Ik ken zijn naam, maar ik mag die niet tegen u zeggen. Er is trouwens ook grote twijfel of Virginia Giuffre er zelf een einde aan maakte.

“Er wordt gezegd dat ze uit het leven stapte omdat ze de voogdij over haar kinderen was kwijtgeraakt. Haar man bleek ook een misbruiker te zijn. Ze had dus redenen om gedeprimeerd te zijn. Maar aan de andere kant vertellen vrienden van haar me dat ze in haar leven veel ergere dingen heeft meegemaakt. Volgens hen voelde Virginia zich heel sterk en was ze zeer enthousiast over haar boek.

“Vandaag is er complete stilte over de omstandigheden van haar dood. Er gaan geruchten dat ze zichzelf heeft opgehangen, maar zekerheid daarover is er niet. Wel zeker is dat ze in de dagen meteen voor haar dood erg bang was. En dat ze verhoogde beveiliging kreeg.

“Ik weet dat er een hitlist is, waar ook Epsteins voormalige medewerker en van misbruik beschuldigde Fransman Jean-Luc Brunel op stond. Brunel werd eind 2020 aangehouden in Parijs en pleegde ook zelfmoord in de gevangenis. Epsteins naam stond op de lijst, net als die van Andrew. Ik vermoed dat de ex-prins nu uit schrik voor zijn eigen leven niet veel namen van mededaders op Little Saint James zal lossen.”

HUMO: Wie stelde die dodenlijst op?

LOWNIE: “Dat is de juiste vraag. Ik weet het niet, maar er is mij wel verteld dat de opdrachtgever Donald Trump zou kunnen zijn. Ook hij zit tot over zijn oren in de Epstein-shit. Hard bewijs is daar vooralsnog niet voor.”

HUMO: Klinkt dat niet als complotdenken?

LOWNIE: “Ik ben me bewust van het risico om als complotdenker te worden weggezet. Daarom heb ik niets over de hitlist, Epsteins moordenaar of mijn twijfels over Giuffre’s zelfmoord in het boek gezet.”

HUMO: U woont hier in het Londense Westminster in de schaduw van Big Ben en het parlement. U leeft in het hart van de politieke macht?

LOWNIE: “Mijn vader was rechter en ik ging hier vlakbij naar de lagere school. Aan de overkant is het Cabinet Office. Ik ken best veel mensen op hoog niveau. We komen elkaar op straat regelmatig tegen. Die contacten praten graag met me omdat ze weten dat ik er niet op uit ben om het systeem omver te werpen. Als jongeman liet ik mijn haar niet groeien en ik heb nog nooit tegen iets gedemonstreerd. Maar ik ben wel erg kritisch over de gevestigde orde, ook al maak ik er zelf een beetje deel van uit.”

HUMO: Kan de val van Andrew het einde van de monarchie inluiden?

LOWNIE: “Zijn val zal wellicht tot een aantal hervormingen leiden. Het parlement zal nu eindelijk de handel en wandel van de royals beginnen controleren, iets waar ik al tien jaar voor pleit. Tot vandaag mogen parlementsleden geen enkele vraag stellen over de koninklijke familie. Die regel wordt op dit moment afgeschaft. Ik vraag ook al jaren om koninklijke testamenten openbaar te maken, zodat het Britse volk kan zien hoeveel geld er wordt doorgegeven. Er moet ook een koninklijk register komen met alle zakelijke belangen in van de leden van de koninklijke familie.

“He zal u misschien verbazen, maar ik ben zelf een monarchist. Eigenlijk hoop ik dat Entitled de monarchie kan helpen redden. Want de onthullingen over Andrew en Sarah dwingen het koningshuis om zich aan te passen, te hervormen en transparant te worden. King Charles beseft het nog niet, maar ik heb hem met dit boek eigenlijk een groot plezier gedaan. (lacht)”

© Jan Stevens

Vergelijkbare berichten